กะเพราพันธุ์ใหม่ ทำไมเอกชนจึงมาทำวิจัยกับมหาวิทยาลัย

กะเพราพันธุ์ใหม่ .. ทำไมถึงมาทำในมหาวิทยาลัย ลองคิดกันนะครับว่า บริษัทเอกชนระดับนี้ จำเป็นต้องมาจ้างมหาวิทยาลัยทำวิจัยจริงเหรอ เขาสร้างนวัตกรรมเองได้มากมาย ทำเร็วด้วย มีทั้งเงิน คน และเครื่องมือ ถ้าเทคโนโลยีมีขาย ซื้อมาใช้แล้วคุ้ม เขาก็ซื้อ เป็นกระบวนการทำธุรกิจปกติ งานไหนทำเองได้ง่าย ความเสี่ยงต่ำ เห็นกำไรชัด เขามีเหตุผลอะไรต้องมารอมหาวิทยาลัยครับ — เหตุผลหนึ่งที่บริษัทมาหามหาวิทยาลัย ก็เพราะโจทย์นั้นมีมูลค่า แต่มันยาก เสี่ยง เทคโนโลยียังไม่นิ่ง ต้องใช้ความรู้ใหม่ หรือถ้าจะตั้งทีมทำเองทั้งหมด ต้นทุนก็สูงเกินไป โจทย์แบบนี้แหละครับที่มหาวิทยาลัยควรอยากทำ ได้สร้างความรู้ ได้แก้ปัญหายาก และมีคนรอเอาผลไปใช้จริง เพราะถึงไม่มีบริษัทมาจ้าง มหาวิทยาลัยก็ต้องทำวิจัยอยู่แล้ว เราผลิตนักวิจัย ก็ต้องมีโจทย์ให้เขาฝึกตั้งคำถาม ทดลอง และแก้ปัญหา งานบางชิ้นอาจยังไม่มีคนเอาไปใช้ ถูกเรียกว่าขึ้น “หิ้ง” แต่ระหว่างทางเราได้ผลิตคนและสะสมความรู้ไปแล้ว เพียงแต่ถ้ามีคนเอาผลไปใช้ได้ด้วย ก็ยิ่งดี — การทำวิจัยร่วมกันทำให้เอกชนไม่ต้องแบกต้นทุนสร้างทีมและองค์ความรู้ทั้งหมดตั้งแต่ต้น มหาวิทยาลัยมีอาจารย์ที่มีประสบการณ์ มีเครื่องมือ และมีนิสิตที่กำลังเรียนรู้ผ่านการทำงานจริง นิสิตได้ฝึกกับโจทย์จริง ภายใต้การดูแลของอาจารย์ บริษัทได้ร่วมพัฒนาเทคโนโลยีที่ตัวเองต้องการ ส่วนมหาวิทยาลัยก็ได้ทั้งความรู้และบุคลากร แน่นอนครับ งานวิจัยอาจทำไม่สำเร็จตามที่หวัง ต้องตกลงกันให้ชัดทั้งต้นทุน เวลา และสิทธิในผลงาน แต่ความเสี่ยงแบบนี้แหละคือส่วนหนึ่งของการสร้างของใหม่ ถ้าทุกอย่างชัวร์ ทำง่าย ขายได้ กำไรแน่ บริษัทจำนวนมากก็คงทำเองไปแล้ว — ผมจึงอยากให้รัฐบาลสนับสนุนให้บริษัทลงทุนทำวิจัยร่วมกับมหาวิทยาลัยมากขึ้น ให้มีโจทย์จริง มีงบจริง และมีโอกาสเอาผลงานไปใช้จริง นักเรียนจะได้เห็นว่าการเป็นนักวิจัยมีอนาคต มีคนต้องการความรู้และความสามารถของเขา ประเทศก็จะมีโอกาสสร้างเทคโนโลยีของตัวเองมากขึ้น วันนี้บริษัทอาจได้กะเพราพันธุ์ใหม่ แต่มหาวิทยาลัยควรได้ทั้งคนที่ทำวิจัยเป็น ความรู้ที่ต่อยอดได้ และความสามารถที่จะพัฒนาพันธุ์ถัดไป ถ้าเราจัดความร่วมมือให้ดี สิ่งที่ประเทศได้ก็จะมากกว่ากะเพราพันธุ์เดียวครับ